Imagin L&M cz.8 ♥

*Z perspektywy Mo*
Dochodziła już 23:30.Było już dosyć ciemno.Powinnam wrócić do domu,ale przebywanie z chłopakami sprawiało mi przyjemność.Zdążyłam się ze wszystkimi zaprzyjaźnić.Najbardziej chyba z Victor'em.Był całkiem spoko i pomijając fakt,że był o 5 lat starszy.Tak,dobrze słyszycie.5 lat różnicy.W sumie to nie dużo,prawda?
Siedziałam teraz obok Edward'a i Victor'a.
-Jeszcze piwa?-zapytał troszcząc się o moje "udogodnienia" Victor.
-Dzięki.-odmówiłam.
Byłam już pewnie nachlana w cztery dupy,chociaż nie chciałam się do tego przyznawać.Popatrzałam na Ryan'a.Był widocznie rozczarowany tym,że podoba mi się bardziej Victor.
-Chyba już na mnie pora.-powiedział wstając.
-Zaczeaj.-powiedziałam.-Odprowadzisz mie.-wstałam i zakręciło mi się w głowie.
Myślałam,że się przewrócę,ale Victor mnie przytrzymał.
-Lepiej ją odprowadź.-rzekł Victor-Jeszcze jej się coś stanie po drodze.
-Może ktoś ją zgwałci?-zapytał Lucas.
-Ta,pewnie Victor.-zaśmiał się Edward.
-Nie musiałby jej gwałcić,podoba jej się.
-Ta jasne.-powiedziałam cicho.
Każdy z chłopców się zaśmiał.Tylko nie Ryan.Victor poprowadził mnie do Ryan'a.
-Uważaj.-powiedział uśmiechając się łobuzersko.
Ryan wziął mnie od Victor'a i prowadził za rękę.
-Na szczęście mieszkamy w jednym budynku-westchnął Ryan.
*Z perspektywy Liv*
-No więc z Greg'iem,jest bardzo źle.-powiedziała recepcjonistka.-Nie dożyje jutra.
Wtedy siedzącego dotychczas spokojnie Niall'a ogarnęła furia.....
*Z perspektywy Mo*
Obudziłam się rano,w swoim łóżku.W sumie nawet nie pamiętam jak to się stało.Urwał mi się film.Przewróciłam się na bok.Na mojej szafce nocnej znalazłam karteczkę.Od Ryan'a:
"Cześć Mo!
Jak pewnie to czytasz,znaczy,że się obudziłaś.
Myślę,że wczoraj całkiem nieźle się bawiłaś :)
Spotkamy się dzisiaj?
Będę czekał w swoim pokoju.."
Wstałam z łóżka i już chciałam się wybrać do Ryan'a,gdy nagle zatrzymały mnie dwie rzeczy.
FAKT I-Jestem w ciuchach z wczoraj i nieumyta.
FAKT II-Na wyświetlaczu mojego telefonu widniał napis nieodebranego sms'a.
Postanowiłam,że najpierw załatwię FAKT I,a potem zacznę działać.
Otworzyłam moją skromną szafę.Zdecydowałam się na ten zestaw.Poszłam do łazienki się umyć.
***
30 minut później,wyszłam odświeżona z łazienki.Zerknęłam w końcu na nieprzeczytanego sms'a.
Był od Louis'a.
Otworzyłam go ze zdziwioną miną.Miał chyba na mnie foch forever.
"Witaj Mo.
Chciałbym cię przeprosić za moje ostatnie zachowanie.
Nie powinienem się tak zachować.
Przynajmniej wyznałaś mi prawdę,a to cenię.
Nie wiem dlaczego byłem tak głupi,że cię wtedy zostawiłem.
Ja naprawdę przepraszam,chciałbym zacząć od nowa.
Nie obchodzi mnie czy jesteś z Domu Dziecka,czy z luksusowego domu.
Dla mnie liczysz się ty,a nie inne dodatki.
Spotkamy się dzisiaj?
Chciałbym wszystko naprawić."
Uśmiechnęłam się pod nosem.
"Dziękuję,za te miłe słowa.Nie wiem czy się dzisiaj spotkamy.Jestem umówiona z kim innym."-odpisałam.
Usiadłam na łóżko.
A co jeśli się na mnie wścieknie,że umawiam się z innymi?
"Proszę,chyba bardziej mi zależy na tobie,niż z tej osobie,z którą się spotkasz.Wyjdę po ciebie.Tam koło placu zabaw,niedaleko twojego Domu."
Po krótkim zastanowieniu zgodziłam się na spotkanie.
Czemu,nie?
W sumie kontakt z tymi pięcioma chłopakami zdawał się wyglądać blado przy kontakcie z Lou.
Przez nich zeszłabym pewnie na złą drogę.
"Ok.Za 10 minut bądź."-odpisałam.
Wyszłam z mojego pokoju.
Przepraszam,mojego i Senty.
Ale z resztą,ważne,że wyszłam.
Po lewej stronie od naszego pokoju stał Ryan.
-Czekałem na ciebie.-powiedział łobuzersko.
Chłopak przycisnął mnie do ściany i namiętnie pocałował.
***
Szłam w stronę placu zabaw.Nadal byłam oszołomiona pocałunkiem Ryan'a.Całował nieziemsko! Gdybym nie kochała bardziej Lou,pewnie zakochałabym się w jego brązowych oczach i kasztanowych włosach.
Ale wracając na ziemię,na placu czekał już Lou.
*Z perspektywy Liv*
Niall wpadł w wielką furię gdy nagle.....
C.D.N